Samen op weg naar een gezondere levensstijl

Ready2improve begeleidt individuen, groepen en bedrijven naar een gezondere levensstijl en betere prestaties.

Particulieren Bedrijven

De Collega's, 30 jaar later: de transformatie van FOD Financiën

Een gezonde levensstijl nastreven hoeft niet per se synoniem te zijn voor maniakaal sporten of ascetisch leven. Soms is gewoon doen al meer dan genoeg, bewijst Hans D'Hondt. De topman van de federale overheidsdienst financiën doet wat hij graag doet, en voelt zich daarom goed.

Hans D'Hondt, Voorzitter van het Directiecomité van FOD Financiën

Geen toverformule voor gezondheid

“Zonder altijd 100% gezond te leven, slaagde ik erin om de voorbije 25 jaar niet meer ziek te worden", valt Hans met de deur in huis. “Daar bestaat geen toverformule voor, ik pleeg gewoon nooit roofbouw op mijn lichaam. Af en toe 7 op 7 werken is geen probleem, zolang je maar voldoende rustperiodes inbouwt voor en na.

" Doe wat je graag doet, zo luidt het even simpele als heldere adagium van Hans D'Hondt: “Als je je amuseert, voel je je beter in je vel. Zoek daarom een job waarin je verschillende facetten van je persoonlijkheid aanspreekt. Dan geraak je minder snel opgebrand."

Brandjes blussen

Die rode draad loopt door het hele leven van duizendpoot Hans. “Werk en privé staan los van elkaar", vertelt Hans. “Zowel mijn job als mijn hobby oefen ik passioneel uit. Ik ben geen sportief type, tenzij je rock & roll sport noemt (lacht). Wel repeteren we wekelijks met onze muziekband, die jaarlijks optreedt, onder meer op de Gentse Feesten. Ik speel geen muziek om af te kicken, maar doe het gewoon allebei erg graag." Optreden lijkt voor hem de ultieme mentale ontspanning, al plaatst hij de zaken sowieso erg makkelijk in perspectief. “Als je ergens problemen mee hebt, is dat vaak omdat je de relativiteit van het dossier niet meer ziet", legt Hans uit. “Als het brandt is het nuttig dat mensen met emmers rondlopen, maar het is soms nog zinvoller om afstand te nemen en aan te geven waar er eerst geblust moet worden."

“Ik ben geen sportief type, tenzij je rock & roll sport noemt."

Daarnaast geniet Hans van het leven en daar hoort uiteraard ook lekker eten bij: “Ik ben heel actief bezig met voeding, maar niet altijd in de juiste zin van het woord (lacht). Mijn doelstelling is een evenwicht vinden tussen gezondheid en smaak. Evenwichtige voeding, zonder te dwepen met bepaalde diëten."

De Collega's 2.0

Ooit vormde het 'Ministerie van Financiën' het decor voor de legendarische TV-reeks De Collega's. Maar intussen transformeerde de cultuur binnen de overheidsmuren ingrijpend. “De overheid beschikt over één natuurlijke rijkdom, met name het talent van onze mensen", legt Hans uit. “Een leidinggevende moet praten met medewerkers om te anticiperen op problemen. Vroeger moest een manager alleen toezien of iemand tijdens werkuren presteerde, nu moet hij ook betrokkenheid creëren bij de werknemers." Naast het preventieve is er ook aandacht voor het curatieve. Hans legt uit “Er bestaat een aparte dienst voor welzijn op het werk. Hier kan je terecht om spanningen, zoals bijvoorbeeld ruzies of stress, te bespreken. Vaak is het een kwestie van werkdruk. Iemand die uitblinkt als technisch expert kan daarom niet altijd goed mensen aansturen. De juiste man of vrouw op de juiste plaats zetten kan wonderen doen."

“Welzijn is meer dan turnoefeningen uitvoeren in de fabriekshal, het is een totaalpakket."

“Gezondheidsbeleid roept bij sommigen het beeld op van turnoefeningen in de fabriekshal", besluit de topambtenaar. “Volgens mij heeft het vooral te maken met zich gewaardeerd voelen. Vind je je werk leuk en nuttig? Is de kantooromgeving aangenaam? Heb je een goede band met de collega's? Welzijn is een totaalpakket."

Informatie over Hans D'Hondt, Voorzitter van het Directiecomité van FOD Financiën

Bekijk alle thema's uit ons aanbod:

Ik ben nu bijna 2 maanden gestopt met roken. het lijkt wel een eeuwigheid. Het lijkt wel alsof ik nooit gerookt heb. Waar ik vroeger een zeer bevreemd gevoel ervoer bij de gedachte om te stoppen, ervaar ik nu eerder een vreemd gevoel bij de herinnering aan het roken. En de hoofdgedachte die op zo’n momenten door mijn kop schiet moet zo iets zijn van: “Raar, ik snap niet waarom ik verslaafd geweest ben”.

Ik snap het niet, maar ik weet nog wel heel goed waarom ik wilde stoppen, niet alleen deze keer maar de 2 voorgaande keren. Het is namelijk de pijn die me steeds heeft aangezet om definitief te stoppen, de pijn van een longontsteking of een acute bronchitis. Noch de foto’s op pakjes sigaretten, noch de zwarte longen van körper hebben met ooit kunnen bekoren om de sigaret aan de haak te hangen. Maar dus wel de diepe pijn in mijn longen tijdens een hoest waarin ik leek te stikken, het zielige gevoel dat dan overblijft wanneer je met rood doortraande ogen, buiten adem, narochelend en met een befluimde zakdoek op bed zit na te hijgen en het minder fraaie toekomstbeeld dan dan automatisch door je kop schiet. Wat geeft me hoop om dit vol te houden? Wel, daar moet ik niet zolang over nadenken:

- Elke hoest die de belofte inhoud van een zuivere long.
- Het gevoel dat ik met sportbeoefening terug kan opbouwen en dat sport niet enkel meer dient ter compensatie. Het geeft mee een zeer vrij gevoel terug te kunnen sporten met dat uitgangspunt.
- De goedkeurende blik van Marie als ze polst naar mijn rooksctiviteiten en ik quasi nonchalant kan zeggen dat ik nog steeds gestopt ben, alsof het een evidentie is.
- Nu ja, het meest basale gevoel dat momenteel bij me overheerst is effectief een gevoel van evidentie. Raar idee, maar het is er. Ik wil uiteindelijk ook van dit gevoel af. Eigenlijk zou het gevoel volledig moeten opgaan in een way of life zonder sigaretten waar niet-nooit weer wordt bij stilgestaan. En dat lukt beter en beter. De gedachte-het gevoel steekt minder en minder frequent de kop op en dat stemt me hoopvol.

Samengevat: Waarom?
- Voor mijn gezondheid
- Voor Marie (mijn dochtertje)
- Voor mijn geluk

-- Lee